L’aigle noir

L’AIGLE NOIR (1970)

Barbara was één van Frankrijk’s meest geliefde zangeressen.  Ze had het gedurende haar leven allesbehalve gemakkelijk.  Ze sprak nauwelijks over de tijd waarin ze als jong Joods meisje tijdens de oorlog moest onderduiken.  Waar ze helemaal niet over sprak was het jarenlange seksueel misbruik door haar vader.  Hierover zingt ze in het lied “L’aigle Noir” , wat betekent, “De zwarte arend”.

Het lied wordt tevens in verband gebracht met een politieke boodschap, namelijk de angst voor een terugkeer naar het nazisme. “L’aigle noir” is een beklijvend lied op een melodie van een sonate van Beethoven.

 

auteur compositeur : Barbara (1930-1997)

Musique inspiré d’une sonate de Beethoven.

Pour Barbara le titre raconte un rêverie.  Endormie au bord d’un lac, la chanteuse rêve qu’elle est réveillée par un aigle noir.

Dans ses mémoires interrompus, une biographie publiée après sa mort en 1997, la chanteuse parle pour la première fois de son enfance dramatique, persécutée par un père qui aurait abusé d’elle.

Post mortem, on établit un lien entre sa création la plus célèbre et sa tragique histoire personnelle.